نظری و گذری ( سندرم خود برتربینی )

سلام گیلان جان !

شنیدم که دوباره ناراحتت کردند ، دوباره زخمت زدند و به شهرها و روستاهایت توهین کردند ، مگر آن ها بارها مهمان تو نبودند !؟ مگر بارها حق میزبانی را به جا نیاوردی و رسم مهمان نوازی را تمام نکردی !؟ پس چرا نمک را خوردند و نمکدان را شکستند ؟ تو بارها و بارها در طی سال های دور و نزدیک ، میزبان دیگر فرزندان مادرمان ایران بانو بودی ، پس چرا این گونه زخم خوردی !؟

گیلان جان چرا به روستاهایت توهین کردند !؟ مگر نمی دانند گیلان یعنی تمدن غنی روستاهایش !؟ مگر نمی دانند که آداب رسوم اصیل گیلانی در روستاهایش جریان دارد !؟ مگر نمی دانند تمدن گیلان از روستاهایش آغاز شد !؟ مگر نمی دانند همان دهات ها اولین نهاد تمدن در جهان اند که بشر از کوچ نشینی به یکجا نشینی روی آورد و روستاها را پدید آورد و سپس روستاها گسترش یافتند و سنگ بنای تشکیل شهرها شدند !؟ پس چرا این گونه جاهلانه به تمدن اصیل و مترقی روستاییت توهین می کنند !؟ بله ، روستاهایت مقصرند ، چراکه روستاهایت از شهرهایت هم مهمان نواز ترند ، و دیگر فرزندان ایران را از اقصی نقاط سرزمینمان به سکونت در خود پذیرفتند و این نشان از فرهنگ غنی و شعور بالای روستاهایت دارد.

گیلان جان غمگین نباش ، آن ها تقصیری ندارند ، مقصر تو هستی که همیشه آغوش سبزت برای همه باز است و همیشه محرومیت ها و نیازمندی هایت را زیر پوشش سبز و غنی خود پنهان ساختی ؛ صورتت همیشه سرخ است و با نشاط ، و آن ها نمی دانند که تو رخت را با سیلی سرخ و گلگون نگه می داری ؛ و این از رسم مهمان نوازی توست که هیچکدام از فرزندان مادرمان ایران نمی دانند که تو محرومی و مظلوم .

اما گیلان جان ناراحت نباش ! من گله هایت را به مادرمان ایران بانو گفتم ، به او گفتم که برخی از فرزندانش دلت را شکستند ، او گفت : فرزندم گیلان مظلوم است و دینی به گردنش نیست ، او خود را بارها در تمام وقایع تاریخی اثبات کرده است ، از حمله استعماری دژخیمان روس گرفته تا دفاع از آرمان هایم در آن سوی مرزها ، ایران بانو گفت : فرزندم گیلان همیشه در جنگ ها ، سیل ها ، زلزله ها و دیگر حوادث شجاعانه به کمک دیگر برادران و خواهرانش شتافته ، او گفت : هنوز ندای آزادی میرزا و یارانش از یوغ استعمار و استثمار از درون جنگل ها به گوش می رسد ، او گفت : گیلان در ۸ سال دفاع مقدس ۸۰۰۰ تن از فرزندانش در جبه های نبرد علیه متجاوزان شهید شدند. او گفت : گیلان همچون دیگر فرزندانم پاره تن من است.

گیلان جان اندوهگین نباش ، هرچه قدر بزرگتر باشی شانه هایت زیر بار مسئولیت ها بیشتر سنگین می شود و این از بزرگی و صلابت توست که با دست های خالی می جنگی ؛ و این را بدان که مادرمان ایران بانو به قله دُرفَکَت (دالفَک) ، به جنگل های انبوه و سربه فلک کشیده ات ، به دریای خروشان و خشمگینت ، به دشت ها و مزارع سبز شالی و چای هایت و به همت بلند گیله مردان و گیله زنان زحمتکش و مهربانت ، سلام رساند و گفت : گیلان را بیش از پیش دوست دارم...

علم بهتر است یا ثروت از دیدگاه مولا علی علیه السلام...